Wist je dat ik een wereldberoemd model had kunnen zijn?

  • Geplaatst op
  • Door Daisy Kooij - Roest
  • 1
Wist je dat ik een wereldberoemd model had kunnen zijn?

In deze blog schrijft Daisy over een bijzondere ervaring die zij had tijdens het winkelen met een vriendin in Amsterdam.

Wist je dat ik een wereldberoemd model had kunnen zijn? Had kunnen zijn inderdaad, ik ben het dus niet. Gelukkig maar trouwens, want mijn Bourgondische levensstijl (lees: toastjes met zalm, wijntjes, kaasjes, Mc kroketje op z’n tijd, biertjes, nootjes, chips en al het andere wat door de #fitgirls wordt afgeraden) bevalt mij iets te goed. Alhoewel het voor deze modellen carrière niet noodzakelijk geweest was maatje 34 te hebben......  Al nieuwsgierig?

Ik ga je mee terug in de tijd nemen naar een dagje shoppen in Amsterdam. Oftewel het uitoefenen van mijn favoriete hobby, wat ik die dag ook nog eens met één van mijn favoriete vriendinnen mocht doen. Op dat moment was de relatie tussen mij en mijn voeten een soort haat-liefdeverhouding. Waarbij de haat het doorgaans won van de liefde. De zon scheen dermate fel en in combinatie met de warmte vroeg het weer erom mijn voeten in sandaaltjes’ te schuiven en ze bloot aan de buitenwereld te showen.

Het was een typische slenter-shop dag; winkel in en winkel uit, bijkletsen en veel lachen. Shoppen met warm weer is overigens totaal niet praktisch. Waar je buiten zo onderhand het zweet je bilnaad in voelt lopen, heb je in winkels na één stap over de drempel chicken skin allover door de airco. Maar goed, dat terzijde. Op een gegeven moment viel op dat in verschillende winkels, dezelfde man mij voor de voeten liep. Letterlijk. En irritant. Na winkel 5 keek ik hem dan ook ietwat geïrriteerd aan. Mensen die mij een beetje kennen, weten dat mijn gezichtsuitdrukking doorgaans boekdelen spreekt. Hij sprak mij aan met: ‘Ja sorry, ik bedoel het goed, mag ik je wat vragen?’ Ah, mijn blik was hem ook niet ontgaan. Ik had kunnen reageren met een flauwe ‘Ja dat doe je al’, maar ik vermande mezelf, plooide m’n mond in iets wat op een glimlach leek en reageerde met ‘Ja, natuurlijk.’ Een zeer interessante, levens veranderende conversatie volgde.

Hij: ‘Weet je dat je hele mooie voeten hebt.’
Ik: ‘Nou daar zijn de meningen dan wel over verdeeld.’
Hij: ‘Ze zijn mooi groot, daar houd ik van.’
Ik: ‘O.’ (Ja even serieus, hoe reageer je daarop? Bedankt dat je mijn grote voeten, waar ik echt een gruwelijke hekel aan heb, mooi vindt en mij daar ook nog over aanspreekt? Überhaupt, waar gaat dit gesprek heen? Een onheilspellend gevoel bekruipt me.)
Hij: ‘Ik ben fotograaf.’
Ik: ‘Oké.’ (Oooooh jee waar gaat dit heen. De airco staat te gieren, maar de angstzweetdruppels beginnen uit m’n poriën te poppen.)
Hij: ‘Ik fotografeer voeten.’
Ik: ‘Oké.’ (Kan ik niet gewoon wegrennen?)
Hij: ‘Zou ik jouw voeten een keer mogen fotograferen?’
Ik: .......
Ik in poging 2 iets uit te brengen: ‘Uh, nee bedankt.’
Hij: ‘Ik wil je ervoor betalen.’
Ik: ‘Nee hoor, bedankt.’ (H-E-L-P)
Hij: ‘Hier, heb je mijn kaartje, voor als je je bedenkt. Hoe heet je eigenlijk?’
Ik: ‘Oh, uh nou bedankt hoor. Daisy Roest.’ (En daar ga je de mist in Dees. Dit is dom. Heel dom.)

Wat hebben we de rest van de dag gelachen, mijn vriendin en ik, dit gebeurde ons ook echt weer. Een mooi verhaal om mee thuis te komen. Toen ik thuis kwam was het lachen mij echter snel vergaan. Ik had een nieuw bericht op mijn Facebook met als onderwerp ‘Voeten’. Drie keer raden van wie. Daar was dat onheilspellende gevoel weer, die zweetdruppels en de wil om heel hard weg te rennen. Een korte samenvatting van de inhoud: een verzoek om tegen betaling mijn voeten te mogen masseren. Oh. My. God. Een bekentenis van zijn voeten fetisj. Ooooooh. My. God.
Delete.
Blokkeer.

Hilarisch was het wel, bij het ophalen van herinneringen blijft dit dan ook een klassieker waar we smakelijk om kunnen lachen.

Inmiddels wint de liefde het in mijn relatie met mijn voeten en kan ik niet wachten op mooi en zonnig weer waarbij ik mijn comfortabele havaianas kan afwisselen met de té leuke voorjaars- en zomercollectie van Zivaano. Ik heb stiekem al een preview mogen zien en geloof me... Die belooft heel veel goeds!

Reacties

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden